farkettim de
belki de sen saplantısın.
(kendimi kandırabilirim)
29 Ekim 2009 Perşembe
seninle buluşunca elele gezer
çocuklar gibi şen olur
hiç konuşmazdık.
klasik bir söylem ama doğruya doğru
ellerim sen kokardı.
şimdi ellerim bozuk para kokuyor
domates kokuyor
çamur kokuyor
kağıt kokuyor
kolonya kokuyor.
bugün feysbukumdaki sana ait tüm resimleri sildim.
evet yaptım bunu.
çünkü sen haketmedin.
bunun adı da ucuz mektup olsun ha?
her sabah son sigarayla öpüşüyorum.
bütün gün sigaram olmuyor.
sonra birden tüm paketi midem bulanana kadar içiyorum.
çok meşgulüm sevgilim.
lütfen daha sonra tekrar geri dön.
astalavista beybi.
kaçıncı son kez deyişim bilmeden telefona sarıldım ya dün gece.
yıpranmış ve bir o kadarda rakı kokan saçlarım
gözlerimin önüne düştüler ya.
sırf yaş denilen tuzlu damlalar
çoktan gözlerimden kusuldu bile.
hani dedin ya sen de yoksun diye
ben de bira kapaklarını çöpe attım.
güya onlardan kolye yapıcaktım.
artık duygusal değilim beybi.



