sarkilar caldi dinledim.
butun gece bekledim yine sabah oluyor.
icimde hatiralar delik desik.
mektuplari okudum secip secip..

ben de cogu zaman bencil oluyorum evet.
ama farkindayim da bencil oldugum zamanlarin.
peki ya digerleri?
hep ayni seyler
hep ayni eglence
hep ayni bunalim agizlari.
farklilik gerektiginin farkindayim.
ama peki ya sonra.
lakin fakat ben mi?

tek derse kaldim.
korkuyorum.

hizli gecti 4 yil sanki.
gecmedi kostu sanki bilmem kac bin gun.
ama bana kalan ise
artik ogrenciligimi kullanamayacagimi bilmenin verdigi o uzuntu.
"ben ogrenciyim" demek gulumseyerek.
bir ogrenci bileti abi?
ve onun verdigi o kucuk kiz hissiyati.
bitti mi simdi?
simdi kalemimin ucunun bitme tehlikesi kalmadi mi sinav esnasinda?
o tedirginlik.
kiz muhabbetleri.
ne cocuksu bir kayip bu.
duygulandim yalniz basima.
gozlerim doldu.
uf gidin be.

son sinav.

bugunun gelmesini cogu zaman cok istedim.
ama simdi istemiyorum su birkac gunumun gecmesini.
nefes alamiyorum daraldi ruhum falan.
okul bitti.
cok duygusalim.yazamiyorum sanirim.

hayatımda ilk defa bu kadar çok çiçek toplamanın verdiği heyecan
daha neler dedirten
kulağımdaki o şarkı.