artık sabah ezanında uyuyup da ikindi vakti kalkmak
bana göre değil.
bunu farkettim nihayet.
gereksiz hüzün filan çöküyor omuzlarıma.
yemek yemek isityorum.
yemek yemek istemiyorum.
civciv alasım geldi.
ben niye böyle bir insan oldum ki?