23 Eylül 2009 Çarşamba

kafam agirlasiyor yastikla bulustugunda.
nasil olur demeyin.
e ben de bazen kalbim dinlensin diye
aliyorum hislerimi,
bir de mantik koltuguna oturtayim deyip
hergun uyuyakaliyorum.
absurd bir trajedi bu.

hey his marmelatlari.
adam gibi ask pazarlayin ulan.
yoksa yersiniz kafaniza
kafamin rugan ayakkabilarinin ince topuklarini.

merhaba sigaram.
merhaba adam.
hanginiz opmek ister bugun dudaklarimi.
hatta direkt kalbime iner?

oh ye cakma dudaktan kalbe.
varolsun kisrak olmayan ruhum.

odam oyle dagink ki.
utanmasam ayagimi kaybedicem
bacagimi filan.
sayisini unuttugum otobus biletleri
ucak biletleri
yirtik coraplar
hoyratca sondurulmus izmaritler
yatagimdaki sac tellerim
basucumda tozlanan kitaplar
amerikalilar gibi sarilip uyudugum ayicigim
kulagimda eski nameler
kafamda sekil alamayan kompozisyonlar
yerde yarisi icilmis fanta,
kac gunluk oldugunu unuttugum.
bilmem kac cift epeski ayakkabilarim
bazilarinin teklerini bulamadigim.
hepsi ama hepsi odanin ortasinda savasirken yer kapmak icin
ben evvel zaman icinde dogmaya calisan kadin olaraktan
selamliyorum daginikligimi.
su an ihtiyacim olan da bu.
iyiki varsin daginikligim.
bu aralar beni terketme.




evet.
zaten kalbi zar gibi bir cinsilatifim ben.
aglarim.
asik kalirim.
kime ne feyk zaman.
anilarim bir redbull sisesinde simdi su an.
redbull askina.
nerede benim uzum sarabim.
nerede benim sigaram.
kalbim zaten zar gibi.
icerken yirtilmayayim.

baska bir ulkenin baska bir sokagindan geldim eve
bu aksam.
hayatimda neler degisti diye dusundum.
neler gitti.
neler beni acitti.
sevgilim beni terketmisti.
iki bucuk senedir ve hala sevdigim sevgilim.
benim icin hic eski olmadi.
o hala sevgilim.
evet.
sonra bir bayram daha atlattim bayramsiz bir sehirde.
insanlarin suratinda bayrama dair hic bisey bulamadim.
cunku herkes yabanci.
sonra evlenen
olen arkadaslarim varmis.
yaslaniyoruz dedim.
annemi ozledim.
en cok utandigim da su ki;
onu annemden daha cok ozledim.
hep bahaneler buldugum dogru.
hep sucu kendime attigim dogru da.
aslanlar gibi unutmak istemeyisim
ve cani gonulden gurur yapmayisim beni kahretmiyor.
aksine ben buyuyorum sadece.
biraz kucuk emrah modunda
biraz eksik
ve biraz da multeci yasiyorum iste.
tamam sustum.

5 Eylül 2009 Cumartesi

kafamin icinden bulutlar geciyor.
canim bu yuzden hep pamuk seker cekiyor.
hic utanmiyorum.
iciyorum.